Interview

Samyn Denis trekt naar Denemarken voor een specialisatie ijskristallografie

4 december 2006

Denis Samyn, die recent zijn doctoraat behaalde aan de Laboratorium voor Glaciologie (Brusselse Universiteit), kreeg één van de zes BE-POLES beurzen (Vier nieuwe BE-POLES studiebeurzen aangeboden aan jonge onderzoekers) toegekend om een studiebezoek te brengen aan een belangrijk internationaal laboratorium, nederzetting of onderwijsinstantie die werkt rond polaire thema’s.

“Ik heb in het domein van de glaciologie gedurende 5 jaar de fysisch-chemische processen bestudeerd die voorkomen aan de basis van de polaire gletsjers en ijsschotsen. Deze interface is één van de belangrijke grenszones in de cryosfeer (ijsomgeving). Momenteel werk ik sinds mijn doctoraat op een andere belangrijke grenszone: de omgeving van het zee-ijs. Dit type ijs, niet te verwarren met het pakijs, is ijs dat gevormd wordt uit zeewater dat onder de ijsplaten (verlengstukken van de ijskap) ontstaat als gevolg van verscheidene mechanismen die stuk voor stuk verbonden zijn met de circulatie van het oceaanwater aan de rand van grote ijskappen.
Eigenlijk vertoont het zee-ijs zeer specifieke reologische eigenschappen (eigenschappen die te maken hebben met stromingen). Deze werden reeds uitgebreid bestudeerd in vorige fasen van het Belgische Antarctische Programma. De kennis van de reologische eigenschappen is van cruciaal belang om het gedrag van de globale ijsstromen te simuleren op overgangszones in de polaire gebieden. Op het vlak van dynamica werd recent ontdekt dat zee-ijs een groot potentieel heeft om de stroming van ijskappen te stabiliseren, vooral aan de grenszones waar het ijs begint te drijven (grounding line) en waar het botst op ‘ankerpunten’. Toch zijn er momenteel geen gegevens beschikbaar omtrent het mechanische gedrag van zee-ijs en zijn derivaten (bv.. “ijsmélange”) om deze stabiliserende invloed te karakteriseren en te integreren in modellen met de stroming van ijsvlakten.

Dankzij de reisbeurs toegekend door de BE-POLES cluster, zal ik eerst en vooral in staat zijn een opleiding te volgen in geautomatiseerde kristallografische technieken aan het Niels Bohr Institute (Univ. Kopenhagen, DK), een wereldwijd vermaarde geofysische onderzoeksgroep met wie ik reeds heb samengewerkt tijdens mijn doctoraat. Deze beurs zal me ook de kans geven om de eerste dunne sectie van het zee-ijs te analyseren die experimenteel vervormd werd in het labo. Deze samenwerkingsinspanningen zijn van het grootste belang voor de vooruitgang van het nieuwe Antarctische onderzoeksprogramma (ASPI) gelanceerd aan de ULB. Ik verblijf ongeveer één maand in de Groep Glaciologie aan de Universiteit van Kopenhagen, tussen november en december 2006. Deze samenwerking heeft alle kansen op slagen wat betreft gegevens- en kennisverwerving, aangezien ik de faciliteiten reeds bezocht en gebruikt heb tijdens mijn doctoraat (dec. 2004). Ik heb daarbij vooral de vruchten geplukt van de sterk erkende knowhow van deze instelling.”