| Source DB | nl |
|---|---|
| Institution | KU Leuven |
| Code | 92cf16f9-3ac8-4761-9ff1-6b45c5b77989 |
| Unit | dfcd2556-9a91-4f7d-a851-ed0aefa59069 f2bf5275-c166-4fa0-9046-65ef450faacb |
| Begin | 10/1/2016 |
| End | 12/17/2020 |
| title fr | |
| title nl | Wijsheidstanden: eruptie, verwijdering en risico’s De weg naar evidence-based behandelrichtlijnen |
| title en | Indications and complications of wisdom tooth extractions |
| Description fr | |
| Description nl | De wijsheidstanden of derde molaren zijn de laatste tanden die doorbreken in de mond. Dit gebeurt meestal rond de leeftijd van 17-25 jaar. Vaak is er te weinig ruimte in de mond, waardoor de derde molaren niet goed passen. Bijgevolg blijft de tand ingesloten of ‘geïmpacteerd’. Ingesloten derde molaren kunnen uiteenlopende problemen en ongemakken veroorzaken, waardoor er vaak voor gekozen wordt om deze tanden (preventief) te verwijderen. Het verwijderen van wijsheidstanden is dan ook één van de meest uitgevoerde ingrepen in de Mond-, Kaak- en Aangezichtschirurgie. Hoewel de ingreep over het algemeen erg veilig is, brengt het verwijderen van wijsheidstanden, zoals elke chirurgische interventie, een risico op intra- en postoperatieve complicaties met zich mee. Momenteel bestaat er geen consensus over het al dan niet preventief ingrijpen bij asymptomatische geïmpacteerde wijsheidstanden. Sommige experten opteren voor preventieve verwijdering om problemen en pathologie in de toekomst te vermijden. Anderen zijn van mening dat de voordelen van een preventieve verwijdering niet opwegen tegen het risico op intra- en postoperatieve complicaties die de ingreep met zich meebrengt. Zo kunnen pijn, zwelling en trismus optreden of kan de nervus alveolaris inferior of de nervus lingualis beschadigd raken, waardoor de patiënt, tijdelijk dan wel permanent, gevoelsstoornissen in de onderlip of tong kan ervaren. Het onderwerp is veel beschreven in de wetenschappelijke literatuur. Toch is de kwaliteit van de meeste studies ondermaats, de patiëntengroepen te klein of is de follow-up periode te beperkt. Er bestaat tot op heden dus onvoldoende evidentie om te kunnen besluiten dat de voordelen van de preventieve verwijdering van wijsheidstanden opwegen tegen de risico’s die ermee gepaard gaan. Er bestaan wel aanwijzingen dat het behoud van wijsheidstanden zelden een ziektevrij verloop kent. Een goede risico-batenanalyse dringt zich dus op. Met dit doctoraatsonderzoek werd nagegaan welke patiënten gevoelig zijn voor impactie of onvolledige doorbraak, hoe patiënten herstellen na het verwijderen van hun wijsheidstanden en wie gevoelig is voor langdurige ongemakken en (zenuw)complicaties zodat in de toekomst de behandeling hier nog beter op kan afgestemd worden. |
| Description en | Lack of space in the jawbones often leads to difficulties for the last teeth, the third molars or wisdom teeth, to erupt into their natural functional position. Compromised third molar eruption can result in impaction, a state in which the third molars are impeded from eruption by adjacent structures and tissues. Impaction is frequently associated with pain, discomfort and pathology. Although general agreement exists that third molars should be removed when signs or symptoms of disease are present, consensus is lacking about how to proceed in the absence of clear signs of pathology (prophylactic removal). Due to this atmosphere of disagreement, clinicians largely rely on their own expertise in their clinical decision making. As a result, great variation exists in the management of (impacted) third molars across countries and among specialists. The main objectives of this doctoral thesis were to provide clear insight into the current practice of surgical third molar removal, to identify patients at risk of persistent postoperative morbidity and nerve complications, and to predict the third molars’ eruption chances during development. Our findings revealed several patient- and surgery-related factors that favor timely third molar removal, preferably before the age of 25, in order to avoid persistent (postoperative) sequelae and nerve complications later in life. The present thesis may serve as a directive for clinicians and may ultimately form an evidence base for updated treatment guidelines. |
| Qualifiers | - Odontology - Wisdom teeth - |
| Personal | Politis Constantinus, Vranckx Myrthel, Jacobs Reinhilde |
| Collaborations |
